W naszej ofercie magnesy: magnesy neodymowe, ferrytowe, AlNiCo, Sm-Co, separatory magnetyczne, uchwyty, stoły, chwytaki.
magnesy neodymowe
magnesy ferrytowe
magnesy magnesy stale
magnes

Nasz sklep internetowy www.MAGNESY.eu

Magnetostrykcja

 
Magnetostrykcja jest zjawiskiem polegającym na powstawaniu odkształceń pod wpływem pola magnetycznego. Zjawisko te jest odwracalne, a więc odkształcenia wywołane przyłożoną siłą powodują zmianę kierunku i wartości wektora magnetyzacji. Magnetostrykcja występuje w niklu, żelazie, kobalcie oraz w ich stopach ponadto występuje w ferrytach. Zjawisko magnetostrykcji nie występuje w diamagnetykach oraz paramagnetykach.

Zjawisko magnetostrykcji jest opisane wzorem:

Gdzie:

  • - wydłużenie względne,
  • kB - współczynnik proporcjonalności,
  • B - indukcja magnetyczna,

Wydłużenie względne jest proporcjonalne, ze współczynnikiem proporcjonalności kB do kwadratu indukcji magnetycznej B. Oznacza to iż jeżeli na ferromagnetyk zostanie nawinięte uzwojenie to na każdy fragment ferroelektryka będzie działać siła proporcjonalna do kwadratu indukcji magnetycznej.

Zjawisko odkryte w 1842 roku przez Jamesa Joule'a podczas obserwacji magnesowania niklu

(.

Jest jednym z charakterystycznych przykładów obowiązywania w fizyce zasady wzajemności.

Zmiana wymiarów pod wpływem zmiany pola magnetycznego może być objętościowa lub liniowa. Wynika ona ze zmiany położenia domen ferromagnetycznych w materiale, które zajmują położenie zgodne z kierunkiem linii pola magnetycznego.

Zjawisko magnetostrykcji można powszechnie obserwować pośrednio bez żadnych przyrządów. Często można zetknąć się charakterystycznym buczącym dźwiękiem wydawanym przez urządzenia elektryczne, głównie transformatory montowane w stacjach transformatorowych. Zmienny prąd elektryczny wytwarza zmienne pole magnetyczne które wywołuje zmianę wymiarów materiału, zmiana ta przenosi się na powietrze i może być słyszana jako dźwięk. Częstotliwość dźwięku jest 2 razy większa o częstotliwości prądu i dla sieci elektrycznej w Polsce wynosi 2*50 = 100 Hz.

James_Joule

James Prescott Joule (24 grudnia 1818 - 11 października 1889) to fizyk angielski, członek Towarzystwa Królewskiego (Royal Society).

Urodził się w Salford koło Manchesteru w rodzinie piwowara. Ze względu na słabe zdrowie, naukę w szkole rozpoczął dopiero mając 15 lat. Nauczycielem jego był John Dalton, który miał na Joule'a wielki wpływ. Wynikiem tego było rozpoczęcie własnych doświadczeń naukowych, które kontynuował i po zakończeniu nauki w szkole.

W 1837 roku Joule, jako 19-letni fizyk-amator pracownik browaru, ogłosił swoją pracę opisującą silnik elektryczny własnego pomysłu. Początkowo interesował się zagadnieniami ciepła, jednak w dalszych pracach podjął się wyjaśnienia własności termicznych prądu elektrycznego. Mając 22 lata odkrył prawo przemiany prądu elektrycznego na ciepło, które przedstawił w formie matematycznej znanej dziś jako prawo Joule'a (zwane również prawem Joula-Lenza), które brzmi:
Ilość wytworzonego przez prąd elektryczny ciepła jest proporcjonalna do oporu danego przewodnika i kwadratu natężenia prądu i czasu jego przepływu.
Joule prowadził także badania nad bezpośrednią zamianą energii mechanicznej na ciepło oraz pośrednią poprzez sprężanie gazów. Wyznaczył równoważnik mechaniczny ciepła, a wraz z Williamem Thomsonem, odkrył tzw. zjawisko Joule'a Thomsona. Za dokonanie tych prac otrzymywał od roku 1878 nagrodę od królowej angielskiej w postaci stałej dożywotniej pensji.

Dzięki swoim odkryciom, w 1850 roku został członkiem Towarzystwa Królewskiego w Londynie, a dla uczczenia jego nazwiska jednostkę pracy nazwano joul (wym. dżul). Prace Joule'a dotyczyły takich pojęć jak: ciepło, temperatura, energia, termodynamika, elektromagnetyzm.

Sformułował zasadę zachowania energii. Joule zajmował się także zamianą energii mechanicznej w ciepło, bezpośrednio lub też przez sprężenie gazów. Wyznaczył równoważnik mechaniczny ciepła.

Zmarł w rodzinnym Salford mając 71 lat.

Źródło: pl.wikipedia.org/wiki/Magnetostrykcja